Διαχωρίστε την κίνηση από το ζουμ
Από την ίδια θέση κάμερας, η αλλαγή της εστιακής απόστασης αλλάζει πόσο από τη σκηνή περιλαμβάνετε. Από μόνη της δεν δημιουργεί νέο σημείο παρατήρησης. Η πλησιέστερη προσέγγιση αλλάζει τις σχετικές διαστάσεις των κοντινών και των μακρινών στοιχείων. Αυτή η διάκριση έχει σημασία όταν μια πόρτα φαίνεται υπερβολικά κυρίαρχη ή ένας μακρινός πύργος φαίνεται πολύ μικρός. Το ζουμ μπορεί να περικόψει το πρόβλημα χωρίς να αλλάξει τη βασική σχέση.
Δοκιμάστε μια απλή σύγκριση δίπλα σε μια γωνία κτιρίου. Κάντε μια κοντινή θέα με ευρύ πλάνο, και μετά απομακρυνθείτε κατά μήκος ασφαλούς διαδρομής και χρησιμοποιήστε στενότερη γωνία θέασης ώστε να κρατήσετε παρόμοιο μέρος του κτιρίου στο κάδρο. Συγκρίνετε τη κοντινή γωνία με το μακρινό άκρο. Αυτό που συχνά ονομάζεται συμπίεση σχετίζεται με τη μακρινότερη θέση παρατήρησης, και όχι με κάποια μυστηριώδη ιδιότητα που αναδιατάσσει τον χώρο μέσα στον φακό.
Επιλέξτε τι πρέπει να κάνουν οι κατακόρυφες
Όταν γέρνετε την κάμερα προς τα πάνω, οι κατακόρυφες άκρες τείνουν να συγκλίνουν προς ένα σημείο πάνω από το κάδρο. Αυτό μπορεί να μεταδώσει την εμπειρία του να στέκεται κανείς κάτω από μια ψηλή κατασκευή. Μπορεί επίσης να κάνει μια ήρεμη μελέτη όψης να φαίνεται ασταθής. Κανένα αποτέλεσμα δεν είναι καθολικά σωστό. Αποφασίστε αν η φωτογραφία αφορά τις αναλογίες του κτιρίου ή την αίσθηση του να κοιτάτε ψηλά προς αυτό.
Για μια πιο όψη-όπως προοπτική, κρατήστε την κάμερα οριζόντια και συμπεριλάβετε επιπλέον προσκήνιο, εάν χρειάζεται. Κόψτε αργότερα, αν η ανάλυση το επιτρέπει. Ένας φακός shift μπορεί να αλλάξει το κάδρο διατηρώντας τον προσανατολισμό της κάμερας, αλλά είναι εξειδικευμένος εξοπλισμός και όχι απαραίτητη αφετηρία. Η διόρθωση με λογισμικό είναι μια άλλη επιλογή, με το κόστος της περικοπής και πιθανής παραμόρφωσης. Αφήστε χώρο γύρω από σημαντικές άκρες, αν η διόρθωση αποτελεί μέρος του σχεδίου σας.
Αλλάξτε το ύψος χωρίς να επινοείτε πρόσβαση
Μια χαμηλότερη κάμερα μπορεί να τονίσει έναν στυλοβάτη, τα εισαγωγικά σκαλοπάτια ή τη προεξέχουσα στέγη. Ένα υψηλότερο δημόσιο σημείο παρατήρησης μπορεί να αποκαλύψει σχέσεις στεγών που χάνονται σε επίπεδο δρόμου. Ξεκινήστε με νόμιμες, συνηθισμένες επιλογές: μια δημόσια βεράντα, ένα επιτρεπόμενο μπαλκόνι μουσείου ή ένα ελαφρώς κεκλιμένο πεζοδρόμιο. Ελέγξτε τους ισχύοντες κανόνες του χώρου και μην υποθέτετε ότι μια στέγη που είναι ορατή από το δημόσιο είναι και προσβάσιμη σε αυτό.
Το Centre Pompidou στο Παρίσι, σχεδιασμένο από τους Ρέντζο Πιάνο και Ρίτσαρντ Ρότζερς, είναι ένα χρήσιμο παράδειγμα για να σκεφτείτε την κυκλοφορία ως ορατή αρχιτεκτονική. Στο Barbican του Λονδίνου, οι ανυψωμένες πεζογέφυρες προσφέρουν έναν ακόμη τρόπο να κατανοήσετε πώς συνδέονται τα κτίρια. Η πρόσβαση και οι λειτουργικές συνθήκες μπορεί να αλλάξουν και στα δύο μέρη. Το μάθημα είναι να διερευνάτε νόμιμες διαδρομές, όχι να αναζητάτε μια θεαματική θέση πάση θυσία.
Δώστε στο προσκήνιο έναν ρόλο
Ένα στοιχείο προσκηνίου πρέπει να βοηθά στην επεξήγηση του θέματος. Ένα πέρασμα μπορεί να πλαισιώσει μια είσοδο· μια κολόνα μπορεί να εισαγάγει μια ακολουθία· ένα δέντρο μπορεί να δείξει την απόσταση ανάμεσα στον δρόμο και το κτίριο. Αν ένα αντικείμενο καλύπτει μόνο μέρος της όψης, δοκιμάστε να μετακινηθείτε μέχρι να γίνει είτε σκόπιμο σχήμα είτε να βγει από το κάδρο. Οι μισές αποφάσεις συχνά αποσπούν περισσότερο την προσοχή από τα εμφανή εμπόδια.
Η αυλή και η πυραμίδα του Λούβρου στο Παρίσι δείχνουν πώς οι παλαιότερες όψεις και ένα νεότερο γεωμετρικό αντικείμενο μπορούν να μοιράζονται το ίδιο κάδρο. Μπορείτε να φτιάξετε μια φωτογραφία για την αντίθεση, την ευθυγράμμιση ή την κίνηση μέσα από την αυλή. Αυτά είναι διαφορετικά θέματα. Στη δική σας διαδρομή, μια συνηθισμένη στάση λεωφορείου μπροστά σε έναν παλιό τοίχο μπορεί να προσφέρει εξίσου χρήσιμη σύγκριση κλίμακας και υλικού.
Διατηρήστε την ανθρώπινη κλίμακα χωρίς σκηνοθετημένο πλήθος
Ένας άνθρωπος κοντά σε μια πόρτα δίνει στο μάτι ένα οικείο σημείο αναφοράς, όμως οι άνθρωποι δεν είναι ισοδύναμα όργανα μέτρησης. Αποφύγετε κοντινά πλάνα που παρεμβαίνουν ή που απομονώνουν κάποιον σε ενδεχομένως ευαίσθητη κατάσταση. Σκεφτείτε αν μια είσοδος, ένα κάγκελο, ένα ποδήλατο ή ένα παγκάκι μπορούν να δείξουν την κλίμακα εξίσου καθαρά. Οι κανόνες για τη φωτογράφιση και τη δημοσίευση διαφέρουν ανάλογα με την τοποθεσία και τη χρήση, οπότε ελέγξτε τι ισχύει για τις δικές σας συνθήκες.
Αν περιμένετε έναν πεζό να διασχίσει τη σύνθεση, μείνετε μακριά από τη διαδρομή του και μην πιέζετε κανέναν να μετακινηθεί. Σκεφτείτε πού πέφτει η σιλουέτα του: ένας άνθρωπος μπροστά σε ένα πολυσύχναστο πλέγμα παραθύρων μπορεί να μην είναι ευανάγνωστος, ενώ η ίδια μορφή μπροστά σε έναν ήσυχο τοίχο μπορεί να διαλευκάνει ολόκληρη τη σκηνή. Στόχος είναι να περιγράψετε πώς το κτίριο συναντά την καθημερινή ζωή, όχι να εξαφανίσετε τους ανθρώπους που το χρησιμοποιούν.
Κάντε κάθε μία από τις τρεις θέσεις να αξίζει τη θέση της
Επιλέξτε ένα κτίριο και φτιάξτε ένα μετωπικό κάδρο, ένα πλάγιο κάδρο και μια λεπτομέρεια. Δώστε σε καθένα διαφορετικό σκοπό. Η μετωπική άποψη μπορεί να εξηγεί τον ρυθμό, η πλάγια να διαχωρίζει τους όγκους, και η λεπτομέρεια να αποκαλύπτει μια αρμογή ή ένα κατώφλι. Αν και οι τρεις λένε το ίδιο πράγμα, αλλάξτε μία θέση αντί να δοκιμάσετε απλώς άλλο κάδρο.
Δείτε την ακολουθία σαν μια μικρή ιστορία. Μπορεί κάποιος που δεν γνωρίζει τον χώρο να κατανοήσει τη γενική του μορφή και μία χαρακτηριστική σχέση; Δεν χρειάζεται να περιγράψετε κάθε όψη. Ένα συνεκτικό σύνολο μετριοπαθών παρατηρήσεων μπορεί να αποκαλύψει περισσότερα από μία εντυπωσιακή γωνία που κρύβει την οργάνωση του κτιρίου.